I do not own any of the images used below. All the rights belong to their respective owners .

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Deja vu


         Έχω καιρό να γράψω, το ξέρω. Είναι γενικό φαινόμενο η αλήθεια είναι , καθώς φαίνεται μαζί με μένα , αποφάσισε η έμπνευση μου να πάει διακοπές. Ίσως πάλι επειδή είπα να καταπιαστώ με άλλες δημιουργικές και καλλιτεχνικές τάσεις που είχα αυτόν τον καιρό , και πόσα να χωρέσει ο άνθρωπος στην τελική μέσα σε μια νύχτα; (γιατί τις ημέρες εγώ κοιμάμαι.) Και πάνω που έλεγα ότι μέχρι τον Σεπτέμβρη δεν θα γυρίσει η λογοτεχνική μου σκέψη , να'σου που άρχισα να ζω το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και ξανά και με έβαλε σε σκέψεις που ήθελα να μοιραστώ.
     Όχι , δεν έχει αυτοσχεδιασμό σήμερα. Παρεπιπτόντως, ετοιμάζεται νέο λογοτεχνικό μου ξέσπασμα οπότε όσοι πιστοί μείνετε συντονισμένοι. Δε μπορεί , μια βδομάδα στην Τουρκία , θα συνέλθομεν .
          Deja vu λοιπόν ή αλλιώς , για να τιμήσουμε την ωραιοτάτη ελληνικήν ορολογία, “προμνησία”. Ο όρος αυτός περιγράφει την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μία κατάσταση. Στη γαλλική γλώσσα σημαίνει "ήδη ιδωμένο". Η εμπειρία της προμνησίας συνοδεύεται συνήθως από μία αίσθηση "παράξενου", και αποδίδεται από το υποκείμενο της εμπειρίας σε όνειρό του, παρόλο το ότι υπάρχει η αίσθηση ότι η εμπειρία έχει πραγματικά υπάρξει στο παρελθόν. Φυσικά δεν έχω εμβαθύνει τόσο επιστημονικά ώστε να μπορώ να προσθέσω οτιδήποτε πάνω στο θέμα , αλλά θα το χρησιμοποιήσω ως μια αφορμή , όπως κάνω πάντα, για να σχολιάσουμε μαζί ένα ερώτημα που βασανίζει ολόκληρη γενιά. Μα τι συμβαίνει επιτέλους με τα δυο φύλα και τις σχέσεις.
        Έτσι λοιπόν. Ωραιότατο ντεζα βου όταν για ακόμη μια φορά βρέθηκα με έναν ωραιότατο καφέ starbucks στο ένα χέρι και στο άλλο να κρατώ το χέρι μιας απαρηγόρητης φίλης , η οποία κλασικά όπως και οι προηγούμενες πέντε-έξι που είδα κατιδίαν αυτό το καλοκαίρι, μου διηγούνταν διαφορετικές ιστορίες αλλά τόσο ίδιες λες και είχαν συναντήσει όλες τον ίδιο άντρα!
          Και αφού λοιπόν έχω ακούσει πόσο αναποφάσιστο είναι το άλλο φύλο, πώς γίνεται τη μια μέρα να ξέρεις τι θες ή την άλλη όχι , τον έναν μήνα να φλερτάρεις και τον επόμενο να εξαφανίζεσαι, τη Δευτέρα να είσαι στρέιτ και την Παρασκευή να είσαι ερωτευμένος με τον κολλητό σου στο γυμναστήριο , πώς γίνεται να φλερτάρεις απο δω κι απο κει να θεωρείται αυτονόητο ότι δν θες κάτι σοβαρό απλά και μόνο επειδή το γράφει το μέτωπό σου και εν τελει πώς σε κανουν να έχεις ένα σωρό προσδοκίες απο μια κατάσταση που τροφοδοτούν ή παρατάνε μόλις βαρεθούν, αφού λοιπόν τα ακούω όλα αυτά έχοντας πια μάθει απέξω σκηνικά κι ατάκες, μου έρχονται δύο πράγματα στο μυαλό.      Πρώτον: πόσο γαλήνια είμαι αυτή την περίοδο που δε μου ζαλίζει κανείς τον έρωτα και δεύτερον: πώς γίναμε έτσι τα δυο φύλα; Η αλήθεια το δεύτερο ερώτημα , και απο πλευράς ζέστης να το πάρεις , με απασχόλησε ολίγον τι περισσότερο, ειδικά μετά από έξι κρούσματα μαζεμένα. Κάτι τέτοια όμως δε στα μαθαίνουν ούτε στις πρώτες βοήθειες ούτε στα προσκοπάκια!
       Κι όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν τόσο πιο πολύ άρχισα να καταλαβαίνω τη λογική του όλου πράγματος. (Ναι κορίτσια , υπάρχει εξήγηση .) Πάρτε για παράδειγμα ένα μικρό αγοράκι κι ένα μικρό κοριτσάκι. Το κοριτσάκι παίζει από μικρό με κούκλες , μωράκια , ζουζουνάκια όλους αυτούς τους εξωμειωτές σοβαρότητος και νοικοκυροσύνης τέλος πάντων , με δύο γονείς να της λένε ότι σαν γυναίκα δεν είναι ωραίο να κάνει επιπόλαιες σχέσεις , αλλά να είναι συνετή , να γνωρίσει κάποιο καλό παιδί , να κάνει έναν ωραίο γάμο και λοιπα και λοιπά (Θεε μου , πόσο τούλι;;)
Και από την άλλη ο λεβέντης μας ! Και όμως , παρότι η ανατροφή των κοριτσιων δεν έχει υποστεί τόσες αλλαγές αλλά κρατιέται (ειδικά στην Ελλάδα) σε ένα κλασικό μοτίβο, αντίθετα η ανατροφή των ανδρών έχει κάνει στροφή 180 μοιρών. Το αγόρι του παραδείγματος μας λοιπόν, θα μάθει από τον πατέρα του την ευκολία των ευφήμερων σχέσεων , τις πολλές εμπειρίες που είναι καλό να έχει ο άντρας , και το πόσο βολικό είναι να μην ερωτεύεσαι μια γυναίκα αλλά μονο να την ποθείς. Και φυσικά , έχει απο άνω του και μια μάνα η οποία θα του πει να προσέχει να μην τον τυλίξει καμία, να μην παντρευτεί νωρίς και να ζήσει ελεύθερο ξένοιαστο πουλί τη ζωή του.
         Ε λοιπόν , εσείς οι μανάδες εκεί έξω που κοιτάτε τις κόρες σας και λέτε , μα πώς γίνεται τόσο όμορφες έξυπνες και χαρισματικές κοπέλες και να είναι ελέυθερες , κοιτάτε πώς έχετε μεγαλώσει το γιο σας. Είναι δυο πρότυπα αταίριαστα που θέλετε να ταιριάξουν. Πώς είναι δυνατόν , λοιπόν, οι νεαρές κοπέλες σήμερα 18-25 , να σας κανουν το χατιρι και να σας πουν “ναι” στην πολυαναμενομενη ερωτηση “βρηκες κανα καλο παιδι” εάν οι αντίστοιχοι άνδρες έχουν στο μυαλό τους ότι πρέπει να χαρούν τη ζωή τους χωρίς να δεσμευθούν , χωρίς να ερωτευτούν και εν πάσει περιπτωσει να περάσουν καλά; Γιατί είναι τόσο φυσιολογικό οι άντρες να μην ξέρουν τι θέλουν , κι όταν συμβαίνει στις γυναίκες έρχεται η καταστροφή; 
       Και επειδή ξέρω τι ενστάσεις θα ακολουθήσουν, ναι φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Δεν χωράμε άλλωστε οι άνθρωποι στο ίδιο συρτάρι το έχω ξαναπεί. Εδώ μιλάμε θεωρητικά και το τι συμβαίνει σε γενικές γραμμές. Και μη μου πείτε ότι δεν βρίσκεται μια λογική σε αυτό το σκεπτικό γιατί το συναντάω παντού , ακόμα κ στην ίδια μου την οικογένεια. Το πείραμα έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές . Και ίσως επειδή είμαι αρκετά νηφάλια αυτή την περίοδο , να μου ήρθε να αυτή η επιφύτηση !


Υ.Γ. Αγαπημένοι μου αναγνώστες, ευχηθείτε μου καλή τύχη γιατί με δική σας παρότρυνση πήρα μέρος σε δυο λογοτεχνικούς διαγωνισμούς !
Α! και ευχηθείτε μου ο ανατολίτικος αέρας να μου δώσει πίσω την λογοτεχνική μου πένα
-Ευχαριστώ!

13 σχόλια:

  1. Λοιπόν..πρώτον καλή επιτυχία σου εύχομαι στους διαγωνισμούς.Θα σκίσεις στα σίγουρα!Περιμένω αποτελέσματα!!Και πιστεψέ με την λογοτεχνική σου πένα δεν πρόκειτε να την χάσεις ποτέ.Για μένα οι σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων είναι κάπως περίεργες.Είναι τα πρότυπα που όλοι πιστεύουν πως πρέπει να ακολουθούν πιστά.Αν και πολλοί τα καταρύπτουν.Και καλά κάνουν.Αυτό με την προνησία το έχω ζήσει κι εγώ.Εμένα τουλάχιστον με έκανε να σκεφτώ πολλα΄!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ dreamer , θα αργησουν τα αποτελεσματα αλλα διχως αλλο θα το μαθετε πρωτοι! διχως εσας τους υποστηρικτες μου δεν θα το τολμουσα ποτέ ! όσο για τις σχέσεις των δυο φύλων δεν νομιζω οτι ξεκαθαριζει ποτέ ιδιαίτερα το τοπίο όπως και να χει , εξού και η χιουμοριστική προσέγγιση στο κείμενο!

      Διαγραφή
  2. Καλή τύχη στους διαγωνισμούς και καλά να περάσεις.
    Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα αναφέρεις στο κείμενό σου, έτσι ακριβώς είναι η ελληνική πραγματικότητα.
    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού=)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ κι εσύ καλό καλοκαίρι! ευπρόσδεκτα πάντα τα σχόλια σου :)

      Διαγραφή
  3. Αχ αυτές οι σχέσεις ανάμεσα στα 2 φύλα θα μας φάνε! Όπως το λες ακριβώς είναι, αυτό στο σύστημα δε βγάζει νόημα, δεν έχει λογική! Και δεν είναι μόνο το θέμα σχέσεων. Αυτή η ανισότητα υπάρχει παντού και με εκνευρίζει απίστευτα! Πάντα οι γυναίκες πρέπει να υποφέρουν, γιατί πρέπει να είναι, λέει πιο υπεύθυνες. Μα είναι τόσο άδικο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λογικό ξελογικό, έτσι είναι. Μη σκας , το συμπαν ακούει ! ;)

      Υ.Γ. Ο γλυκυτατος Ρασκό πού χαθηκε;

      Διαγραφή
    2. Διακοπές ήτο!!:Ρ:Ρ:Ρ

      Και εγώ θέλω να συμμετάσχω σε κάτι διαγωνισμούς διήγησης και ποιηματος!!:)

      Διαγραφή
    3. και γιατι δεν το κανεις; βαλτό μπροστά! ;)

      Διαγραφή
    4. Προσπαθώ!!:)
      Αλλά ένας καλός διαγωνισμός υπάρχει στο διηγημα και δεν έχω κανένα κείμενο που να με ευχαριστεί!!:/

      Διαγραφή
  4. Άχ αυτές οι σχέσεις....πονάνε, τουλάχιστον για μας τις γυναίκες. Αλλά...ας το σκεφτούμε και απο την άλλη πλευρά...Αν ήταν όλα ξεκάθαρα, αν στη σχέση μετάξυ αντρός και γυναικός, το 1 και 1 έκανε 2 ....ε τότε, ε τότε....ο απόλυτος αμοιβαίος έρωτας, θα ήταν σαν ένα σακουλάκι γαριδάκια στο σούπερ μάρκετ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε με πειράζει που δεν είναι ξεκάθαρα , αντιθέτως είμαι κόρη του μυστηρίου , αλλά ο έρωτας έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια τόσο πολύ περνώντας τις γενιές, αποθεώθηκε τον 19 αιώνα και μετά τον 20ο πήρε μια μορφή που σε κάνει να θες τα ρημαδογαριδάκια αλλά να σου λένε πως δεν υπάρχει πια σούπερμάρκετ!

      Διαγραφή
  5. Συμφωνώ για το μυστήριο..το μυστήριο του έρωτα που σε κάνει να θέλεις να πεθάνεις εκείνη στη στιγμή για να πάρεις το συναίσθημα αυτό μαζί στην αιωνιότητα.

    Αναρωτιέμαι...αφού άλλαξε ο έρωτας, εγώ γιατί δεν το έκανα; Γιατί είμαι ακόμα απο αυτες που πιστεύουν στον παραμθένιο έρωτα;;;; Έμεινα πίσω, ή μου φένεται;;; Εεε όχι, πονάει!!! Θέλω να βρώ το κουμπάκι, να το πατήσω και να με φέρει στον σύγχρονο κόσμο;;;; Η μάλλον δεν θέλω;;;;;; Η μάλλον δεν θέλει το φύλο μας γενικά;;;; Μυστήριο......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ρωτάς εμένα , είμαι η πρώτη που ρώτησε ! εξάλλου, είμαι μια έκπτωτη ρομαντική που αρέσκεται στο ταξίδι του ρεαλισμού πλεόν. Περιορισμένες δυνατότητες δε λέω , αλλά αυτό έμεινε :)

      Καλή τύχη

      Διαγραφή