I do not own any of the images used below. All the rights belong to their respective owners .

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Αντιθέσεις

 
     Λένε πως ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις: καλό- κακό, δίκαιο-άδικο, όμορφο-άσχημο , ένα- πολλά , αρσενικό-θηλυκό. Από τους Πυθαγόρειους ακόμα και τον Αριστοτέλη γνωρίζουμε πως υπήρχε η άποψη πως η ισορροπία βασίζεται σε (δεκα;) ζεύγη αντιθέσεων . Όπως και να χει , νομίζω πως ο άνθρωπος ο ίδιος είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα αντίθεσης ίσως και αντίφασης. 
   Μιλάω για αυτή την τάση του ανθρώπου να μπορεί να φτάνει από το ένα άκρο στο άλλο, χωρίς κιόλας πολλές φορές να διανύει την απόσταση ανάμεσα τους , απλώς μεταπηδώντας άξαφνα από το ένα σημείο στο άλλο. Είναι σχεδόν μαγικό πώς το ανθρώπινο είδος μπορεί από τη μία πλευρά να ξεχωρίζει από τα άλλα, να αναπτύσσει λόγο , να δημιουργεί γλώσσα , να επικοινωνεί , να χτίζει πολιτισμό , να δημιουργεί απίστευτα πράγματα ανακαλύπτοντας τις τέχνες .
    Γιατί δεν σας κρύβω πως κάθε φορά που επισκέπτομαι ένα μουσείο , μια γκαλερί , μια παράσταση χορευτική ή θεατρική ή απλώς τα χαζεύω από τον υπολογιστή μου,  κάνω στον εαυτό μου κάθε φορά την ίδια ερώτηση. Εφόσον το ανθρώπινο είδος είναι ένα , πώς γίνεται να μπορεί να δημιουργεί γύρω του ένα τόσο μαγικό εξωπραγματικό πεδίο , να μεταδίδει το πιο απλό μήνυμα ομορφιάς μέσα από την τέχνη και από την άλλη να μετατρέπεται σε ανήμερο θηρίο; Πώς γίνεται να αισθανόμαστε την αγάπη, τη συμπόνοια , το θαυμασμό , όλα αυτά που συνιστούν αυτό που ονομάζουμε "ανθρωπιά" και κοντεύουμε να ξεχάσουμε τελος πάντων, ενώ ταυτόχρονα αισθανόμαστε μίσος, απέχθεια, ρατσισμό, οργή , φόβο; Πώς γίνεται να ζει μέσα μας τόση ομορφιά και τόση ασχήμια; Και πώς από ζωντανά έργα τέχνης εμείς οι ίδιοι μεταμορφωνόμαστε σε μηχανές , πολλές φορές φονικές; Ποιο από τα δύο είναι η φύση μας ; Γιατί σε καμία περίπτωση δε μπορώ να δεχθώ πως είναι και τα δύο. Δεν μπορούν να είναι . Και ως προς τι αυτή η αντίθεση; έχει κάποια χρησιμότητα. Ίσως ο άνθρωπος απο την αρχή είναι τη δυναμη, πληρούσε τις προϋποθέσεις και απλώς δεν είχε τη γνώση να φτιάξει σωστά καμία κοινωνία κι ας είναι ον κοινωνικό. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. 
    Και ίσως στην τελική  όλες αυτές τις σκέψεις που αραδιάζω σήμερα να μη σημαίνουν και κάτι. Σίγουρα τίποτε δεν αλλάζουν. Ίσως πάλι να είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι είδα V for Vendetta αμέσως μετά απο American History X. Δεν θα το ξανακάνω. Ή μήπως όχι; 


5 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω αν φταίνε οι ταινίες πάντως κανείς δεν έχει βρει απάντηση σε αυτό!!Ο Αριστοτέλης είχε δώσει κάποιες απαντήσεις στα Ηθικά αλλά δεν ξέρω γενικά!!Απλά πρέπει να αποδεχθούμε ότι από τον άνθρωπο μπορείς όοοοολα να τα περιμένεις!!Μέχρι λοιπόν να βρεθεί λύση πρέπει απλά να προσπαθούμε να μετριάζουμε τις συνέπειες!!

    Σε καληνυχτώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πραγματι δίκιο έχεις . Σε πολλά είχε δίκιο ο Αριστοτέλης αλλά είναι μεγάαααλη κουβέντα και δε θα μου έφτανε ολόκληρη η τρίτη λυκείου να το εξαντλήσω! Καληνυχτα και ευχαριστώ που διαβάζεις τις αναρτήσεις μου. Είναι ωραίο να μοιράζομαι με κάποιον τις σκέψεις μου , όποιες και αν ειναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ούτε εμένα μου έφτασε και ακόμα το ψάχνω!!Τίποτα!!Εξάλλου μου αρέσουν αφού με βάζουν σε μια νοητική διαδικασία σκέψης!!

    Σε καλημερίζω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. και οι πολλή σκέψη βλάπτει ώρες ώρες -μιλώ εκ πείρας! χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο ξερωωωω!!!!Είναι απαίσια γιατί δεν σε αφήνει σε ησυχίααα!!ΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!Και εγώ εκ πείρας μιλώ!!ΧΑΧΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή