I do not own any of the images used below. All the rights belong to their respective owners .
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ποιήμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ποιήμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015

Για το Κόκκινο Χρώμα

Μπλε - Λευκό - Κόκκινο.
Κυρίως Κόκκινο.
Τόσο πολύ Κόκκινο,σαν αυτό
που χύνεται σε ένα άλλο μπλε εδώ δίπλα μας,
αλλά φαίνεται το ξεπλένει καλά η θάλασσα
 και στη μνήμη εύκολα ξεβάφει.
Κι άλλη μια συλλογή από κόκκινα που χάνονται καθημερινά,
 αφού δεν φτάνουν ως εδώ,
αφού δεν λερώνουν τα δικά μας τα ρούχα.
Κόκκινο που θαρρείς έπρεπε να σκεπάσει
 ολόκληρη - τυχαία;- σημαία
για να δώσουμε λίγη σημασία.



Δεν θέλω να βάψω το πρόσωπό μου με κανένα χρώμα.
Περιττά και φορτικά υλικά
 μπροστά στην ανάγκη και την ανικανότητα του κόσμου
να γίνει αν όχι λευκότερος, τουλάχιστον πιο καθαρός.
Ούτε να προσευχηθώ έχει νόημα.
 Με τόση σπουδή στο κόκκινο,
 το "από άνθρωπο σε άνθρωπο" φτάνει,
 χωρίς να χρειάζεται καμία πίστη
καμιά θρησκεία, κανένας θεός.


Θέλω όμως να θυμάμαι να νιώθω.
Να νιώθω, κάθε φορά που θυμάμαι
και να μη σταματήσω να νιώθω όσες φορές κι αν χρειαστεί να
θυμηθώ.
Μόνον έτσι θα μιλήσω με το κόκκινο.













Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

Το Μυστικό που ταξιδεύει με τη Φωτιά



Fire Angel by Shannon Grissom
   Μια φορά σαν σ'όνειρο έναν άγγελο θωρούσα,
   δίχως φτερά - γι' αυτά να ψάχνει -
   σκυφτός, στο Ποτάμι των Δακρύων.

   (Ποιος σου πήρε τα φτερά )

   Τα γαλανά του μάτια θαύμασα - ;ή μαύρα;
   και τα χρυσόπλεχτα μαλλιά του - φορές πολλές
   "Μα κοίτα πιο καλά" τον άκουσα να κλαίει:

   "Κοίτα τα χέρια και τα πόδια μου
    τις πλάτες και τους ώμους κοίτα!
    Μελανά είναι όλα κι όλα μελιχρά - πώς αστράφτουν που'σαι δω!

   (Πώς αστράφτουν που΄μαι εδώ)




   Είναι αλήθεια όσα βλέπεις
   κι αν δεν βλέπεις πάλι αλήθεια είναι - δεν με πιστεύεις;
   Το γράφει ολοκάθαρα επάνω στα Νερά,


   πως εγώ είμαι Εσύ κι εσύ είσαι Εγώ,
   κι αν είναι αδύνατο να ξαναγενείς μόνον εσύ
  - Αλίμονο! πώς εγώ να υπάρξω όπως πρώτα;

  (Πώς να υπάρξω όπως πρώτα )

  Αβάσταχτο μυστικό να κουβαλάει το ποτάμι.
  Τι, δεν με πιστεύεις; Το λεν και τα φτερά σου"
  Κι είχα πράγματι ν'ακολουθούν δυο φτερά από Φωτιά.

  (Τώρα μαρτυράνε δυο φτερά από φωτιά)

 "Αντίο τώρα" μου ψιθύρισε πριν πέσει στο νερό
 και από μέσα ελευθερώνοντας την τελευταία του ανάσα,
 Μ'αφησε να τυλίγομαι παντοτινά στις φλόγες.

(Μ'άφησε για πάντα να τυλίγομαι στις φλόγες )