Ληθομνήμες

Να είσαι ποιος;

Να είσαι τι;

Για μένα μόνο

Άσε τους άλλους

Για μένα μόνο

Τι;

Το χθες είναι εδώ

 τραγουδά μαζί μου

Το τραγούδι που λες

 Και λες

Και ξαναλές

Και θα το πεις κι αύριο

ακόμα

Στην γιορτή μου

Χορεύουμε;

Λίγο από μένα και λίγο από σένα

Θέλει ο χορός

Ή λίγο από μένα σε σένα

Και λίγα βήματα

Δικά μου

Προς τα σένα

Γιατί

Πατώ το φόρεμα

και χάνω τα βήματα

 ‘Υφασμα καψαλισμένο

Χέρια με ζάρες

Και πρόσωπο χλωμό

Κι ας είχα πει

Να μη σκορπάς τα κάρβουνα

Πονώ όταν πατώ ξυπόλυτη

Πονώ.

Κι όταν πονώ

Αφήνεις το χέρι μου.

Κοίτα, κοίτα

 πώς ακροβατώ

Μετέωρη χορεύω

 ξανά

Χωρίς σταματημό

Έχω ίσκιο παρτενέρ

που δεν μιλά

Κι εσύ που λες πως ξέρεις

Από Μυστήρια τούτα

Απάντησε μου

Όπως μπορείς

Την ισορροπία

στο κενό

Πώς την κρατάνε;

Κι αν χωράει η

Ζωή μου

σε μια κούτα

Κι εγώ μένω

Εκτός;

Ποιος  θα’σαι ;

Τι θα’σαι;

Τότε τι;

Για μένα μόνο

Άσε τους άλλους

Μόνο για μένα

Κι η παγίδα;

που εγώ θα θυμάμαι τα πάντα

για πάντα

 τίποτε

δε θα ξεχνώ

και κάθε που θα βρέχει

σαν τώρα

θα ξενυχτώ

και θα γρατζουνάει

σαν άγριο ζώο

η γνώση

που δε θα πεις ποτέ

«νύχτες σαν αυτές

Δεν κοιμήθηκες

Ποτέ.»

Κλεμμένη;

Χαρισμένη,

Μ’αγάπη.

Dancing with Shadow by DanGan (source: Deviant Art)

The Tornado Dancer

Ι read once
that a man creates his own God for himself
his own heaven
and his own hell.

And I do believe it's true
although he soon forgets it .
He walks too deep into it
becoming so attached to his world
believing he is in the eye of the tornado
a prisoner of the chaos around him.


But if only one could truly see
not through the eyes of faded memories
but through the touch of his creation
he'd found himself spinning
-not drifting
Spinning around in chaotic circles

For he is the tornado itself .
And the only way to master its chaos
is to dance with it.

[My first attempt in composing an english poem. Still not sure why it came out that way , but I am working on its greek version , so stay tuned people !]