Stay,Awake

Asleep inside as every dawn
Hidding seems the only way to be
until your voice unravels,
and wakes me up seeking me,
through dreams within my dreams:

"Oh, come out, lover,don't you know,
 It's so beautiful out here..."

Stay right where you are, I say
I only love you when you're pure.
Don't mind the cracks and the lies
I keep the memories inside,
our whispers safe and out of sight.

I feel you closer when you're silent
There's no need to force a sound.
Knocks won't work on us my love,
we'll end up dirty and blind and bound.

Don't you know, lover,
It's much more beautiful out there,
There's so much light for you to play
don't mind the shadows around me
they only hurt you when I walk away.

Let me sleep a little longer
Find me in someone else's past.
Slip your fingers on me, lover
Touch mine all you want,
I forgive you everytime you sing:

 "Don't you know,
 It's so beautiful out here
 It's so beautiful out here
 It's so beautiful out here
 It's so beautiful out here
 So beautiful out here..."

"Sleeping with ghosts" by Gironimo (Source: DeviantArt)

Ληθομνήμες

Να είσαι ποιος;

Να είσαι τι;

Για μένα μόνο

Άσε τους άλλους

Για μένα μόνο

Τι;

Το χθες είναι εδώ

 τραγουδά μαζί μου

Το τραγούδι που λες

 Και λες

Και ξαναλές

Και θα το πεις κι αύριο

ακόμα

Στην γιορτή μου

Χορεύουμε;

Λίγο από μένα και λίγο από σένα

Θέλει ο χορός

Ή λίγο από μένα σε σένα

Και λίγα βήματα

Δικά μου

Προς τα σένα

Γιατί

Πατώ το φόρεμα

και χάνω τα βήματα

 ‘Υφασμα καψαλισμένο

Χέρια με ζάρες

Και πρόσωπο χλωμό

Κι ας είχα πει

Να μη σκορπάς τα κάρβουνα

Πονώ όταν πατώ ξυπόλυτη

Πονώ.

Κι όταν πονώ

Αφήνεις το χέρι μου.

Κοίτα, κοίτα

 πώς ακροβατώ

Μετέωρη χορεύω

 ξανά

Χωρίς σταματημό

Έχω ίσκιο παρτενέρ

που δεν μιλά

Κι εσύ που λες πως ξέρεις

Από Μυστήρια τούτα

Απάντησε μου

Όπως μπορείς

Την ισορροπία

στο κενό

Πώς την κρατάνε;

Κι αν χωράει η

Ζωή μου

σε μια κούτα

Κι εγώ μένω

Εκτός;

Ποιος  θα’σαι ;

Τι θα’σαι;

Τότε τι;

Για μένα μόνο

Άσε τους άλλους

Μόνο για μένα

Κι η παγίδα;

που εγώ θα θυμάμαι τα πάντα

για πάντα

 τίποτε

δε θα ξεχνώ

και κάθε που θα βρέχει

σαν τώρα

θα ξενυχτώ

και θα γρατζουνάει

σαν άγριο ζώο

η γνώση

που δε θα πεις ποτέ

«νύχτες σαν αυτές

Δεν κοιμήθηκες

Ποτέ.»

Κλεμμένη;

Χαρισμένη,

Μ’αγάπη.

Dancing with Shadow by DanGan (source: Deviant Art)

Ο Σοπεν(αουερ) Ονειρεύεται

Two Brothers by Ernst Ludwig Kirchner

Όταν μπήκαν στο ιερό, ήξεραν ότι τα ονόματα τους θα ήταν τα εξιτήρια τους. Ο πρώτος αδελφός σαν από ένστικτο αγόρασε έναν «Αρτούρ», και ο δεύτερος που είχε πανομοιότυπα δάχτυλα με του Σοπέν, πήρε τον τελευταίο.  

Ο Σοπέν θα έχτιζε μια σκάλα από μουσική, να κοιμάται τις νύχτες δίπλα στο Φεγγάρι. Ο Αρτούρ, θα τρύπαγε τη γη με λέξεις όσο πιο βαθιά μπορούσε. Έτσι, οι δρόμοι των αδερφών χώρισαν, αλλά με τη σκάλα του ενός και λίγη τύχη, σύντομα θα αντάμωναν. Μόλις ο Αρτούρ άγγιξε τον πυρήνα της γης, άρχισε να ουρλιάζει έντρομος, καθώς τον τύλιγαν οι φλόγες. Και θα τον είχε ακούσει ο υπνωτισμένος από τη μουσική του σύμπαντος Σοπέν, αν δεν σφύριζε ξέγνοιαστος -και μόνος -το «ανοιξιάτικο βαλς».

- flash story , για τον διαγωνισμό του "120 λέξεις"

Από Χαρτί

Όταν τα λόγια σου είναι από αέρα

Αέρας  γίνεσαι κι εσύ.

Έτσι μεταμορφώνεσαι μέσα μου:

Άχρωμος όμως,

Άοσμος, Άυλος…

Αδύναμος όμως ποτέ.

Παρελαύνεις περήφανα μέσα μου μ’αέρα νικητή

κι επιθεωρείς τον χώρο.

Τι χαζή κι εγώ που νόμισα

πως ήρθες να κάνεις τα φύλλα να χορέψουν για λίγο!

Μη με παρεξηγείς,

ήθελα μόνο

να φύγει για λίγο η σιωπή που φοβάμαι.

Όμως εσύ είσαι αέρας πάντα

και τα πάντα θα παίρνεις

στις χούφτες παραμάζωμα και θα φεύγεις σαν κύριος .

Τώρα μ’αφήνεις με δυο σιωπές να παλέψω – χωρίς εσένα

Εσύ και τα λόγια σου, άψυχοι κι ασπρόμαυροι χαρταετοί

κι εγώ βλέπω τις σκιές τους στον τοίχο.

Μόνη εδώ  - βλέπεις

Χωρίς εσένα.

Φύλλο δεν κουνιέται.

Χωρίς εσένα.

Και σαν τι άλλο να φοβηθώ δηλαδή;

Έγινα εγώ οι σιωπές – χωρίς εσένα

Τώρα είμαι εγώ οι σιωπές – χωρίς εσένα

Κι εγώ πια δε φοβάμαι… - χωρίς εσένα

Νομίζω.